Akoestisch glas, ook wel geluidswerend glas of geluidsreducerend glas genoemd, is een glassoort die is ontworpen om de overdracht van geluidsgolven te minimaliseren. Het wordt vaak gebruikt in gebouwen en voertuigen om een stillere en comfortabelere omgeving te creëren door het geluid van buitenaf te verminderen.
Akoestisch glas bestaat doorgaans uit twee of meer glaslagen met daartussen een tussenlaag van akoestisch materiaal, zoals polyvinylbutyral (PVB) of ethyleenvinylacetaat (EVA). De tussenlaag fungeert als dempend materiaal en absorbeert en verspreidt geluidsenergie wanneer deze door het glas gaat.
De dikte en samenstelling van het glas, evenals het tussenlaagmateriaal, kunnen variëren afhankelijk van het gewenste niveau van geluidsreductie. Dikker glas en een tussenlaag met een hogere massa zijn over het algemeen effectiever in het verminderen van geluid.
Naast de geluidsisolerende eigenschappen biedt akoestisch glas ook andere voordelen, zoals verbeterde thermische isolatie, UV-bescherming en veiligheid. Het kan worden gebruikt in ramen, deuren, scheidingswanden en andere toepassingen waar geluidsreductie gewenst is.
Sound Transmission Class (STC) is een beoordelingssysteem dat meet hoe goed een materiaal of constructie de overdracht van luchtgeluid kan verminderen.
De STC-beoordelingsschaal varieert van 25 tot 60 of hoger, waarbij hogere cijfers een betere geluidsisolatie aangeven. Verschillende soorten glas hebben verschillende STC-classificaties, afhankelijk van hun dikte, samenstelling en eventuele extra geluidsisolerende eigenschappen. Enkel glas heeft bijvoorbeeld doorgaans een STC-waarde van ongeveer 25-30, terwijl dubbel of drievoudig glas met isolerende eigenschappen een STC-waarde kan hebben van 35 tot 50 of hoger.
